شهریار

شب و عشق و خورشید و بی وفایی

گل و خار و بی هم صدایی

موج و ساحل و غروب و بی هم نوایی

درد و بی درد و خاموش و آفتابی

چشم و نگاه گرم و بی وفایی سرد

شکستن غرور و دل و و ویران ساختن خانه ی امید

بی اعتنایی و هر روز نامت را خواندن و صدایت را شنیدن

محبت بی دریغ و بی وفایی بی دلیل

این یعنی عشق

یعنی مردن بی تویی که حتی نام مرا هم به یاد نداری

شمردن ثانیه ها به یاد تو که ساعتی خالی برای من نداری