...

سلاممممم

http://www.hotelclub.com/blog/wp-content/uploads/2009/03/kandovan.jpg

سلام

سلام

سلام

 

هي روزگار

چو رخت خویش بر بندم از این خاک

همه گویند با ما آشنا بود

ولیکن هیچ یک کس ندانست کین مسافر

چه گفت و با که گفت و از کجا بو د

 

به نام سر فصل همه ی نامه ها !

چه اونایی که نوشته شدن

و چه اونایی که سفید موندن تا کاغذها سیاه نشن !

یک سلام پررنگ و چند نقطه چین . . .

به علامت جوابهایی که هرگز ندادی

و یک دقیقه سکوت !

به علامت تموم لحظه هایی که در انتظار

جواب تو مردن عزیزم !

فرض که دلت نخواست !

به فرض که حوصله نداشتی !

به فرض که لایقش نبودم !

فرض که دوستم نداشتی . نه خودمو و نه نامه هامو !!!

این خودش قانع کننده ترین دلیل دنیاست عشقم !!!

سلام

 

در حضور واژه های بی نفس
صدای تیک تیک ساعت را گوش کن
شاید مرهم درد ثانیه ها را پیدا کنی

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

...

هوای کوچ به سرم زده .اما نمی دونم کجا برم.

بعله!یکی از دلخوشیهای خانوما اینه که مهریشون از بقیه دوست و آشنا بیشتر باشه و اینطوری  پز بدن!

دلم گرفته اسمون نمیتونم گریه کنم                        شکنجه می شم از خودم نمی تونم شکوه کنم

انگاری کوه غصه ها رو سینه من اومده                    آخ داره باورم می شه خنده به ما نیومده

دلم گرفته اسمون از خودتم خسته ترم                   تو روزگار بی کسی یه عمره که دربدرم

حتی صدای نفسم می گه که توی قفسم             من واسه اتیش زدن یه کوله بار شب بسم

دلم گرفته اسمون یکم منو حوصله کن                   نگو که از این روزگار یه خورده کمتر گله کن

منو به بازی می گیره عقربه های ساعتم              برگه تقویم می کنه لحظه به لحظه لعنتم

اهای زمین به لحظه تو نفس نزن                        نچرخ که اروم بگیره یه ادم شکسته تن

 

سلام

 

سلام

مه یار

او مهربان بود

                آغاز ماجرا

اما

  سخن تمام نشد

               ختم ماجرا پیدا

                           تمام قصه همین بود

حکایت من...!

                    هیچکس نمی داند...